สามีภรรยานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ภรรยามองผ่านกระจกหน้าต่างเห็นเสื้อผ้าที่เพื่อนบ้านตากอยู่ดูสกปรก
นางบอกสามีว่า “นางต้องใช้ผงซักฟอกถูกๆ แน่เลย”

วันถัดมานางก็เห็นอีก นางจึงบอกสามีว่า “นางซักผ้าได้ชุ่ยมากๆ”

วันต่อๆ มานางก็วิจารณ์ไม่เว้นแต่ละวันว่า “น่าสงสารครอบครัวนั้นนะ ที่ต้องใส่เสื้อผ้าไม่สะอาด”  “สงสัยนางคงทำอะไรไม่เป็น”  ” ฯลฯ ”

จนถึงเช้าวันหนึ่ง นางมองผ่านกระจกหน้าต่างตามเคย วันนั้นนางเห็นเสื้อผ้าของเพื่อนบ้านสะอาดมากจนน่าตะลึง

นางถึงกับตกใจบอกสามีว่า “สงสัยนางคงเพิ่งปรับปรุงเรื่องซักผ้าแน่ๆ”

สามีบอกภรรยาว่า “เปล่าเลย วันนี้ผมตื่นเช้ากว่าทุกวัน ผมเลยเช็ดกระจกหน้าต่าง ทำให้ผมเพิ่งจะพบความจริงว่า ที่เราเห็นเสื้อผ้าของคนบ้านโน้นไม่สะอาด ก็เพราะกระจกหน้าต่างของบ้านเรามัวมากๆ จึงทำให้เราเห็นภาพอย่างนั้น”

” หลายครั้งหลายครา ความบกพร่องอยู่กับเราเอง แต่เราอาจไม่รู้ตัว ”

” ไม่เกิดประโยชน์อันใดเลยที่จะเฝ้าสังเกตุข้อบกพร่องของคนอื่น ยิ่งกว่านั้นมันกลับให้โทษ ”

” หัวใจเราเองสำคัญที่สุด ่หากมันดีทุกอย่างจะดีตาม และหากมันไม่ดีทุกอย่างจะไม่ดีด้วย เช็กและเช็ดหัวใจเราให้สะอาดเป็นลำดับแรก แล้วหลายๆอย่างจะดีขึ้นเอง ”