“สิงโตตัวหนึ่งเห็นหมาบ้าเดินใกล้เข้ามา
มันจึงรีบเดินเลี่ยงไปทางอื่นลูกสิงโตพูดกับพ่อว่า”

“เจอเสือพ่อยังกล้าสู้กับมัน แต่เจอหมาบ้าตัวเดียว
พ่อกลับเดินหลบ ช่างขายหน้าจริงๆ”

“ลูกพ่อ การเอาชนะหมาตัวหนึ่งนั้น
เป็นเรื่องมีเกียรตินักหรือ”ลูกสิงโตส่ายหัว

“หากโดนหมาบ้ากัดมิยิ่งซวยกว่าหรือ” ลูกสิงโตพยักหน้า “มิใช่ว่าใครล้วนคู่ควรที่เราจะต่อกรด้วย”
และต่อไปนี้เป็นเรื่องจริงที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อไม่นานนี่เองหนุ่มสาวคู่หนึ่งไปกินข้าวในร้านอาหารแห่งหนึ่ง
โต๊ะข้างๆ มีชายหนุ่มเมาเหล้าแล้วผิวปากเกี้ยวหญิงสาวผู้นี้ หญิงสาวบอกแฟนหนุ่มให้ไปจัดการสั่งสอน

แฟนหนุ่มบอกว่าไหนๆ เราก็กินอิ่มแล้ว

อย่ามีเรื่องดีกว่า แต่แฟนสาวกลับต่อว่าแฟนหนุ่มว่า

ใช่ลูกผู้ชายหรือเปล่า จากนั้นเธอจึงเดินไปด่าว่าชายเมาเหล้าชายเมาเหล้าผู้นั้นเดินเข้ามาแล้วเกิดมีปากเสียงกันสักพัก ก็เอามีดที่พกมา แทงแฟนหนุ่มของเธอไปสามแผล แม้จะรีบนำส่งไปที่โรงพยาบาล แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว ก่อนสิ้นใจแฟนหนุ่มถามเธอว่า

“ตอนนี้ผมนับว่าเป็นลูกผู้ชายได้หรือยัง”

ผู้คนในสังคมทุกวันนี้ล้วนตกอยู่ใน

สภาวะที่เครียด กลัดกลุ้ม ไม่ว่าจะเรื่องปากท้อง ครอบครัว ต่างมีความโลภโกรธหลง

เปรียบเหมือนมีขยะอยู่เต็มหัวใจ

ไม่ว่าพบใครที่ไหนมักจะหาโอกาส

ที่จะเทขยะเหล่านี้ออกไป

ฉะนั้นอย่าได้ไปใส่ใจเลย จงยิ้มให้แล้วเดินจากไป

อย่าไปรับเอาขยะเหล่านั้นมาแล้วเทต่อให้ผู้อื่น

มันคู่ควรหรือผู้มีปัญญาจะไม่ไปทะเลาะเพื่อเอาชนะคนถ่อยแน่นอน”